Column

Diamantenfoto

Je bent nog van de generatie die de ingeslagen weg uitrijdt en mogelijke twijfel over de gekozen route als een lastig insect van je af slaat. Dat was wat je ouders je voorgehouden hebben. Ervan afwijken komt niet in je op. Zestig jaar bij elkaar. Lief en leed gedeeld. Meer geven dan nemen. Een leven opgetekend in clichés.

De buurtbewoners hebben de straat versierd, de kinderen komen zo dadelijk met bloemen, een fotoalbum met gezinsplaatjes die teruggaan tot de tijd van het wazige zwart-wit. De wereld was toen nog klein en je gemoed was gehuld in tevredenheid om het zo te houden. Er is een fotograaf besteld voor een artikel in het streekblad.

Je herinnert je de eerste stappen in een relatie die altijd net zo vanzelfsprekend is geweest als de aanwezigheid van beide ouders. Het huwelijksaanzoek op een gewone dag zonder franje. Trouwen deed je niet in het wit. De reportage was in het nabijgelegen stadspark. Je eerste meubels kwamen niet uit een catalogus, maar uit de nalatenschap van een overleden oom. TV keek je bij de buren, waar je ook heen snelde als je in nood moest bellen. Details uit een dagelijks leven, die bij de jongere generaties alleen maar verstomming oproepen. Toen was geluk nog heel gewoon. De golf van luxe en geëtaleerde rijkdom ben jij voorgebleven.

Bij kinderen en kleinkinderen zie je de nieuwe tijd beslagleggen op hun bestedingsvrijheid van geld en tijd. Je gunt hen de zegeningen, maar benijdt hen niet voor de stress van het haast instinctieve zoeken naar meer en beter.

In het huwelijkse stilzwijgen dat jullie relatie ongemerkt is binnengeslopen verbreek je de stilte. ‘We hebben het toch maar gedaan, jij en ik.’ Er klinkt een instemmend gemompel. Een leven samengevat in één simpele zin. Er is een onuitgesproken gedragscode voor geluk, een ongrijpbaar gevoel haast. Moeilijk onder woorden te brengen. Een dier kent het ook. Het is de kunst er niet naar te zoeken.

Je helpt elkaar nog één keer in de nieuwe kleren. Je strijkt een plooi plat en fatsoeneert een boord. Hij kan elk moment komen, de fotograaf.

april 2007